پوشش ضد آتش

پوشش ضد آتش

پوشش‌های ضد آتش با توجه  به دامنه کاربرد آن‌ها به سه گروه زیر تقسیم می‌شوند:

  • پوشش‌های ضد آتش
  • پوشش‌های تاخیرانداز آتش
  • پوشش‌های مقاوم به حرارت

پوشش‌های ضد آتش پلیمری شامل پوشش‌هایی می‌شوند که در معرض آتش و حرارت مقاوم هستند و در زمان آتش‌گیری سطح زیرین را محافظت می‌کنند تا به عمکرد خود ادامه دهد و از انتقال حرارت و آتش به سطح زیرین جلوگیری بعمل می‌آورد. بطور مثال در خطوط لوله انتقال، چنانچه لوله دچار حریق شود با وجود پوشش ضد آتش باید در فشار کاری بدون نشتی باقی بماند. این پوشش‌های پلیمری معمولا بر پایه فنولی می‌باشند که دارای مقاومت حرارتی و خوردگی بالایی می‌باشند و ضریب انتقال حرارت آن‌ها حتی در دماهای بالا نیز پایین است.

پوشش‌های تاخیر انداز آتش فقط از گسترش آتش و شعله‌ور شدن سطوح جلوگیری می‌کنند و خاصیت خود خاموش‌شوندگی دارند بطوریکه اجازه نمی‌دهند سطح آتش گیرد. اما ممکن است خواص مکانیکی و شیمیایی سطح زیرین در اثر انتقال حرارت کاهش یابد. این پوشش‌ها معمولا بر پایه مواد هالوژنه و غیر هالوژنه هستند. پوشش‌های هالوژنه شامل عناصر کلردار هستند که در معرض آتش تولید دود سمی می‌نمایند و لذا جهت محیط‌های دربسته توصیه نمی‌شود. پوشش‌های غیر هالوژنه  شامل ترکیباتی از مواد معدنی مانند نیتروژن، فسفات، آلومینیوم و…. می‌باشند که در معرض آتش بخارات و دود سمی متصاعد نمی‌کنند.

پوشش‌های مقاوم به حرارت نیز بسته به نوع مواد پلیمری مورد استفاده می‌توانند در دماهای بالا مورد استفاده قرار گیرند بطوریکه تحمل دمایی آن‌ها می‌تواند تا ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد. این پوشش‌ها بر پایه نوالاک و یا رزین‌های مدیفای شده می‌باشند.

با توجه به کاربری مورد نیاز می‌توان از این پوشش‌ها برای محافظت انواع سطوح فلزی، غیرفلزی، چوب، سنگ و ….. استفاده نمود.

0 Comments

Add Your Comment: